Nasza debata o imigracji utknęła w błędnym kole antyimigracyjnych i proimigracyjnych reakcji zwrotnych. Głosy antyimigracyjne domagają się surowych ograniczeń, wskazując na różne możliwe zagrożenia, podczas gdy głosy proimigracyjne naciskają na bardziej otwarte granice, odwołując się do zobowiązań humanitarnych. A rządy z całego spektrum politycznego konsekwentnie nie spełniają oczekiwań żadnej z tych grup wyborców. Rezultatem jest paraliż: wyborcy są zdenerwowani z powodu imigracji, bo widzą, jak rządy nią źle zarządzają, a decydenci wahają się przed reformami w obawie przed reakcją opinii publicznej.
A jednak swobodniejsza mobilność między krajami ma ogromny potencjał, by przynieść korzyści nam wszystkim — jeśli uczciwie zmierzymy się z kompromisami. Prawda jest taka, że niezależnie od tego, czy postrzegasz imigrację jako szansę, czy jako problem, można nią zarządzać znacznie skuteczniej niż dotychczas. Ten newsletter ma na celu wskazywanie innowacyjnych, często pomijanych rozwiązań, które czynią imigrację zarówno bardziej funkcjonalną, jak i politycznie zrównoważoną, wraz z najlepszymi badaniami z zakresu nauk społecznych stojącymi za tymi rozwiązaniami.
Od prywatnego sponsorowania uchodźców po partnerstwa w zakresie mobilności pracowniczej — będę pisał o obiecujących narzędziach, które poszerzają legalne ścieżki migracji, poprawiają życie ludzi i minimalizują społeczny sprzeciw. Będę też analizował realne wady imigracji i wskazywał dobrze intencjonowane, lecz nieudane polityki, z których zwolennicy powinni zrezygnować. Robienie więcej tego, co wyraźnie działa, i mniej tego, co wyraźnie nie działa, nie „rozwiąże” naszej toksycznej polityki imigracyjnej, ale może popchnąć debatę — i życie ludzi — w znaczący sposób do przodu.
W ciągu najbliższych kilku miesięcy zobowiązuję się również do:
Analizy regionalnych studiów przypadków sukcesów i porażek — od zachęcania do migracji studenckiej w Niemczech po obciążoną odpowiedź Nowego Jorku na kryzys azylowy.
Pokazywania, co wiemy (a czego wciąż nie wiemy) o tym, czego wyborcy naprawdę chcą — z objaśnieniami eksperymentów conjoint, istotności zagadnienia i różnych technik badań ankietowych.
Prezentowania najlepszych nowych badań nad migracją i opinią publiczną — od DACA i populistycznej reakcji zwrotnej po migrację klimatyczną i programy eksternalizacji.
Podejmowania gorących debat w dziedzinie migracji i obszarach pokrewnych — takich jak twierdzenia, że „obfitość” dzięki imigracji jest politycznie toksyczna lub że jedynym sposobem na postęp polityczny w kwestii imigracji jest niemówienie o niej.
Dlaczego uczynienie migracji popularną to droga pod górę
Jestem profesorem nauk politycznych, który myśli i pisze o polityce migracyjnej od ponad dekady. Moja nowa książka In Our Interest: How Democracies Can Make Immigration Popular (wkrótce pełne streszczenie!), destyluje lata danych i frustracji w jedno kluczowe spostrzeżenie: żadna demokracja nigdy nie złagodziła powszechnych obaw imigracyjnych bez zabezpieczenia swoich granic i selektywnego podejścia do tego, kogo przyjmuje. Samo przekonywanie za pomocą lepszego przekazu nie wystarczy — zaufanie wyborców zdobywa się lepszymi politykami.
Moje badania pokazują, że poparcie społeczne rośnie tylko wtedy, gdy polityki są wyraźnie korzystne — gdy zwykli obywatele mogą łatwo zobaczyć, w praktycznych kategoriach, jak imigracja służy interesowi narodowemu. Korzyści z takich polityk muszą być czytelne dla wszystkich — konserwatystów i liberałów, wykształconych profesjonalistów i absolwentów szkół średnich — i nie pozostawiać żadnych wątpliwości co do tego, kto zyskuje i dlaczego. Budowanie tego zaufania jest trudne, ale utrata go jest bardzo łatwa. Nawet Kanada, często słusznie chwalona za zarządzanie migracją, czasami napotyka sprzeciw gdy ludzie wątpią w opłacalność systemu.
Choć głęboko wierzę w transformacyjną moc ludzkiej mobilności, uważam też, że może być znacznie lepsza. Moje badania przekonują mnie również, że trwały, szeroki konsensus w sprawie imigracji wymaga kompromisu. Nawet najlepszy możliwy przekaz nie przekona wszystkich. Więc dotarcie do lepszego miejsca to nie tylko kwestia celniejszych argumentów — to kwestia tworzenia polityk, które są popularne z założenia.
Postęp jest wciąż możliwy
Podczas moich ostatnich prezentacji w ramach trasy promocji książki po obu stronach Atlantyku argumenty te trafiały do publiczności od dyrektorów firm technologicznych po akademików z wieży z kości słoniowej, od konserwatystów po progresywistów, jeszcze bardziej niż wcześniej. Być może pragmatyzm wydaje się teraz pilniejszy niż kiedykolwiek: skrajnie prawicowe partie rosną w siłę w całej Europie, a w Stanach Zjednoczonych grozi odnowiona polityka represji Donalda Trumpa. Ku zaskoczeniu wielu, The Economist ogłosił, że globalny system azylowy jest niewykonalny.
Wielu rzeczników pytało mnie: „Co dokładnie powinniśmy zrobić dalej?” Choć moja książka formułuje główną zasadę uczynienia imigracji popularną poprzez projektowanie lepszych polityk, wiele praktycznych aspektów pozostaje nieokreślonych, ponieważ te szczegóły naturalnie zależą od kontekstu. To, co działa w USA, może nie działać w Finlandii, ale logika wyraźnych korzyści jest uniwersalna. Właśnie tym będzie się zajmować Popular by Design — wychodząc od tych szerokich zasad i przekładając je na kontekstowe, praktyczne pomysły dotyczące nie tylko tego, czym imigracja już jest, ale czym mogłaby być.
Jeśli interesują Cię lepsze polityki imigracyjne, które faktycznie zdobywają i utrzymują poparcie społeczne, a także badania z zakresu nauk społecznych, które za nimi stoją, mam nadzieję, że zasubskrybujesz. Jeśli chcesz, żebym zwrócił uwagę na jakąś konkretną politykę lub polityczną ciekawostkę dotyczącą imigracji lub powiązanych obszarów, daj mi znać. Czekam na rozmowę!